Hiwa K is als kunstenaar autodidact. Op zijn 25ste ontvluchtte hij Irak, pas ruim tien jaar later vestigde hij zich in Berlijn. Zijn werk is gekleurd door dit nomadisch bestaan. Hij vermengt in zijn oeuvre autobiografische elementen met alledaagse verhalen en gebeurtenissen uit zijn leefwereld. Het confronteert je met de absurditeit van het bestaan en wil je een perspectief aanreiken dat je niet alleen in staat stelt om je eigen positie kritisch te bevragen, maar je ook uitnodigt om je te verplaatsen in de positie van de ander.

°1975, Sulaymaniyah, Koerdistan-Irak
woont en werkt in Berlijn, Duitsland

http://www.hiwak.net

A View From Above

2017, ca 12 minuten

A View From Above vertelt het verhaal van een anonieme vluchteling die tijdens een asielprocedure ondervraagd wordt in een niet nader genoemd Shengenland.

Zijn thuisstad in Noord-Irak, hoewel verre van veilig, werd door de VN als safe-zone bestempeld tijdens de oorlog in het begin van de jaren 1990. Zijn asielaanvraag werd, na vijf jaar procederen, afgewezen en hij werd naar Irak gedeporteerd. Waar hij onmiddellijk terug op de vlucht ging, want zijn leven was er in gevaar. Irak werd op dat moment nog altijd geregeerd door een dictator, en destijds deserteerde hij uit het leger. Hij stak illegaal een aantal grenzen over, belandde er in een vluchtelingenkamp en construeerde daar een nieuwe identiteit - op basis van verhalen die hij hoorde van andere vluchtelingen. Zij hielpen hem zelfs om een stadsplan te maken van een onveilige zone in een stad, die hij als zijn stad zou voorstellen. Tijdens zijn ondervraging beantwoordde hij elke detailvraag over “zijn stad” zonder fout, het duurde dan ook maar 20 minuten voor zijn asielaanvraag positief geadviseerd werd en hij officieel het vluchtelingenstatuut kreeg. In het vluchtelingenkamp wachtten er inwoners van diezelfde stad al 15 jaar op een goedkeuring van hun aanvraag.

In de film van Hiwa K wordt dit verhaal geplaatst tegenover een maquette van een door geallieerde bombardementen verwoeste Duitse stad op het einde van WOII. Die verschillende oorlogen, in andere tijden en op verschillende plaatsen, werkt niet alleen bevreemdend. Het confronteert ons ook met de absurditeit van bepaalde maatschappelijke discussies en debatten.