Benjamin Vandewalle studeerde van zijn 8 tot 18 jaar aan de Koninklijke Balletschool in Antwerpen, maar al gauw vond hij de balletwereld te rigide. Hij werd nadien aangenomen op de hedendaagse dansschool P.A.R.T.S. van Anne Teresa De Keersmaeker, waar hij in 2006 afstudeerde. “Ik ben niet bezig met dans, maar wel met beweging”, zo stelt Benjamin Vandewalle in een interview met Wouter Hillaert in het boek 20 years, 50 portraits, dat verschijnt naar aanleiding van de 20e verjaardag van P.A.R.T.S. “Beweging is één van de bouwstenen waarop onze werkelijkheid is gebouwd. Beweging creëert een verloop in de tijd, maar definieert ook de ruimte rondom ons en zelfs de relaties tussen mensen”. In de tien jaar na zijn afstuderen werkte hij vaak met terugkerende thema’s, die hij telkens weer in een andere vorm goot: van eerder technologische dansvoorstellingen zoals Point of View (2011) waarbij er camera’s op de lichamen van de dansers bevestigd werden, tot kleinschalige installaties in de openbare ruimte voor slechts één toeschouwer.

Benjamin Vandewalle werkte verschillende keren samen met beeldend kunstenaar Erki De Vries. Beide delen ze een fascinatie voor alles wat met waarnemen te maken heeft. In hun eerste creatie Birdwatching (2009) werden perspectief en oriëntatie helemaal op hun kop gezet. Het publiek nam plaats op een rijdende tribune, terwijl op de scène witte muren heen en weer bewogen en dansers even snel weer uit beeld verdwenen als ze waren verschenen. De ingenieuze combinatie van deze drie elementen leverde een duizelingwekkende ervaring op die de relativiteit van beweging toont. “Het is zoals zitten in de trein en denken dat je in beweging bent, terwijl het de trein naast je is die beweegt en jij nog steeds stilzit”, aldus Vandewalle in het interview met Hillaert.

Enkele jaren later volgde de buitenversie Birdwatching 4x4 (2012). Ditmaal wordt een klein groepje door de straten rondgereden in een gesloten box. De toeschouwers op de minitribune in die box kunnen alleen naar buiten kijken via een venster aan één kant van de box, waar ze dansers zien bewegen door het voorbijglijdende landschap. Een alledaagse werkelijkheid ervaren vanuit een onverwachte hoek: het levert een aparte ervaring op voor de toeschouwers in de box. Maar ook de toevallige voorbijgangers die geen ticketje kochten, spelen een belangrijke rol in Birdwatching 4x4. Niet alleen worden zij nietsvermoedend onderdeel van de stadsfilm die de mensen in de box ervaren, ze zien zichzelf ook weerspiegeld via een grote spiegel aan de buitenzijde van de installatie. Omdat iedere locatie anders is en de bewegingen van de gewone man in de straat niet te regisseren zijn, is elke opvoering uniek.

Benjamin Vandewalle geeft ook geregeld workshops in binnen- en buitenland. Zo werkte hij samen met de dansopleiding Nyakaza in Zuid-Afrika, zette hij het project Comfusao op in Mozambique en begeleidde hij een uitwisseling van P.A.R.T.S.-studenten in Senegal.

Samen met filosoof Jan Knops van Initia en een groep lagereschoolkinderen uit Molenbeek maakte hij twee dansfilms. In (un)usual (2012) is te zien hoe hij met leerlingen uit het vijfde jaar op een speelse manier danste in hun klaslokaal, op de trappen van de school en op de speelplaats, terwijl er werd gefilosofeerd over wat dans nu juist is en waarom deze kinderen (al dan niet) graag dansten. Een jaar later creëerde Benjamin Vandewalle een echte voorstelling met dezelfde groep, die nu in het zesde zat. Dit behoorlijk pittige proces werd gedocumenteerd in de erg ontroerende film Movements (2014). Hierin is goed te zien hoe de kinderen hun angst om te dansen gaandeweg overwinnen en hoe ze door het enthousiasme van Benjamin Vandewalle en de moral support van Anne Teresa De Keersmaeker boven zichzelf uitstijgen en ontdekken dat dans meer is dan pasjes alleen, maar alle soorten bewegingen kan omvatten. (deze bio is geschreven door Filip Tielens)

Benjamin Vandewalle is geen onbekende voor KAAP. Tijdens afgelopen edities van Dansand was hij te gast met Inter-view, Birdwatching 4x4, Walking The Line en Peri-sphere.